Archive for Agosto, 2011

kailan huling nagpasya ang iyong puso?

 

Handa na ba akong umibig? Iyan ang nakakawindang nating tanong ngayong araw. Handa na ba kayo? Ha, ha, ha… 😉

 

image of love defined

Marami ang kahulugan at pakahulugan sa pag-ibig/ matavuvale.com

Pag kahulugan na ng pag-ibig ang pinag-usapan, kaya nating pumuno ng blackboard na mas mahaba pa sa EDSA sa dami ng maisasagot. Kesyo love is a many-splendored thing daw, kesyo love is like a resting place at kesyo love hurts and scars and mars (sige, mas corny, mas maganda). Yown naman! Siyempre, laging may katuwang iyang mga salitang foolish o hangal, wound o sugat at pain o sakit. Hmmn… Bakit nga ba? Ba’t ang hirap mong mahalin? Tsos! Ba’t di mo makita kung gaano kita kamahal – bulag ka ba? Ha, ha…

 

Ba’t nga ba ang hirap bumukas at pumasok sa larangan ng pag-ibig? Ang hirap ding umalis at lumayo pagkatapos. Pag usapang pag-ibig na, dyan madalas lumabas ang mga salitang may y sa dulo. Yes. Gusto nyo ng sample? O, eto: baby, mushy, corny, tricky, heavy, bloody, sticky, funny, starry, messy, crazy at iba pang ka-ewan-an.

Parang nakakatakot na nakakakilig na nakakasaya, nakakalungkot, nakakabagbag-damdamin at nakakabaliw. Iyan ang pag-ibig. Isa siyang pagsakay sa tsubibo – mararanasan mo lahat ng range of emotions na naka-display sa counter, ha, ha. Pero, ako, since romantic ako kahit di halata, ang paborito kong analogy o paghahalintulad sa pag-ibig, kay Victor Hugo. Oo, iyong andoon sa nobela nyang Les Miserables.

Tatlo o apat na beses ko yatang binasa ang librong ito – ang kulit lang. Hindi pa rin ako nagkaroon ng matinong pag-ibig. Ha, ha… Ano, dapat isang beses lang? Oo, sabi ko rin nga…

 

image of love defined

Maigting at mahigpit ang damdamin para sa minamahal / bloglovin.com

Sabi sa librong iyon, love is like a pebble on your shoe. Yown naman! Binibigyan ka raw nito ng matinding discomfort pero hindi mo naman maalis-alis, haha… Ang saya, di ba? Ikaw na ang di makapaglakad ng tuwid, parang laging may sinusungkit at ipinapagpag at, pahintu-hinto ang lakad. Inlababo, patatawarin! Ikaw ‘yon. O, ako ‘yon. O, tayong lahat ‘yon pag tinamaan na ng matinding virus na walang available na anti-dote. We are doomed to suffer, ‘ika nga.

Pero bakit nga ba ganoon ang pag-ibig? Magulo, maligalig at nakakawindang – susmaryosep! Gusto nating lahat ng tahimik na buhay, iyong walang manggugulo at wala rin tayong guguluhin… Papasok sa umaga, maggo-grocery sa pagabi at uuwi ng bahay para magluto, kumain at matulog. Tapos, bukas ganoon uli. Walang problema, walang hassle. Iikot ang mundo, kasama tayo. Payapa ang ugnayan natin sa sangkatauhan at hindi natin iistorbohin ang predictable, kundiman, proper functioning of the universe.

 

Di ba sabi natin dati, kaya tayo andito sa blogosphere ay nagpapadala at tumatanggap tayo ng sangkatutak na mensahe at signals across the universe? Oo, baka sakaling may makakarinig o makakasagap ng ating secret codes at ang tao na ring iyon ang bahalang mag-decode at mag-process nito para ipadala pabalik sa atin. Ang saya lang, di ba? 🙂

Ganoon pa man, andito tayo, sumusuntok sa buwan sa pamamagitan ng ating mga sulatin, pagguhit at paglalarawan. Umaasang sa escapeworld ng blogosphere, makikita’t matatagpuan natin ang mga di natin nakita’t napagtagumpayan sa totoong buhay… Ang adik lang, oo. What are the odds?, sabi nyo. What are the chances?, sabi ko rin nga… 🙂

 

image of stock market figures

Tuluy-tuloy ang salubungan ng mga numero/ ipprospective.com

Ganito, doon sa mundo na kung tawagin ay stock market o securities industry, mayroon doong tinatawag na matching o pagtatagpo ng mga bumibili at namimili. Ng stocks, siyempre…  Ang kinukwenta rito palagi ay ang dami o volume ng stocks at ang presyo nito. Kaya sa pangkalahatan, dalawang kategorya lang ang transaksyon dito: to buy and to sell. So, ‘yon. Parang ang simple, di ba?

Pero sa totoong buhay, hindi. Komplikado sya. Application sya ng lahat nating inaral na formula sa kaibig-ibig na subject na Algebra, haha.  Lahat ng axioms, theorems at derivatives na iniwas-iwasan ko noong araw – andoon.  At working gear, ’ika nga. Hindi pwedeng theories lang. So, ‘yon. Ano ang koneksyon ng stocks sa pag-ibig, sa atin at sa universe? May perfect matching na nagaganap do’n. Yon.

 

Pero ang stock market sa Pilipinas, hindi 24 hrs. bukas. Dati, sa umaga lang – mula alas nuwebe hanggang alas dose.  Ngayon, meron na ring trading na panghapon, experimental stage pa lang. Pero ‘yon, hindi 24 hrs ang pamilihan.  Ang pinagtitiyap sa stock market ay puro numero – volume at price per share. Pag nagkakataong parehong-pareho ang order to sell and order to buy, nagkaka-perfect matching. Hindi lagi, pero nangyayari ang gayon. Iyon.

Ang blogosphere, 24 hrs ang pag-inog. Tuluy-tuloy ang pagsusulat, paglalathala at pagpapadala ng secret codes all over the world. Sumasakay ang ating mga sinulat sa isang higanteng infrastructure na kung tawagin ay host site na partner ng dambuhalang search engine companies na may kontrata naman sa mga kompanyang nagpo-provide ng internet connection – sa iba’t ibang panig ng mundo. Nabubuo nyo ba ang larawan? O, yown! 🙂

 

image showing how routers make possible the connection

Diagram na nagpapakita paano nagaganap ang ugnayan ng PC user at infrastructures/ cisco.com

Pag nagla-log in tayo sa ating mga bahay-bahay, opisina o PC shops, doon ‘ika nga ay umuugnay o linked tayo sa mundong ginagalawan ng lahat ng internet users. So, ‘yon. Upo tayo para sulatin at ilathala ang ating mga likhang magpapatawa, magpapaiyak at magpapakilig sa isandaan, sa isang libo, sa isang milyon o sa sampong milyong tao sa universe… Kumbaga, we hope to set the world on fire with our writings. O, di ba?

 

diagram showing the conection of internet users

May hardware at infrastructure na tinutuntungan ang ugnayan/ jabrauum.blogspot.com

At kung hindi man tayo magtagumpay, at least, naistorbo man lang natin ang universe sa loob ng isang minuto – may isa tayong napatawa, napaiyak o napakilig sa isa nating sinulat. Ganyan yata tayo kaaadik. Ha,ha, natawa ba kayo? 😉

 

Mabalik tayo sa pag-ibig at bakit ako o pati iba sa inyo, nahihirapang hanapin ito. Samantalang isa lang naman ang ating hinahanap? Isa sa kulang-kulang na pitong bilyong tao… Kung tanungin kaya natin ang bloggers na mahuhusay sa Math at sa kwentahan? Ha, hwag na? Marami rin ba sa kanila ay loveless? O, sige, hwag na lang. 😉

Sasabihin ko sa inyo ang isang sikretong alam nyo na rin naman, kung tutuusin – ang bawat isang tao ay katangi-tangi o unique. Yown! At hindi tayo puro numero lang. Sabihin na nating may numero rin: isang ulo, dalawang kamay, isang puso, dalawang atay, dalawang paa atbp. Mayroon ding: dalawang magulang, isang bahay o tirahan, 14 na taon sa eskwelahan,  at least, tatlong sets ng kaibigan at iba pa.  Pero malinaw, hindi tayo panay numbers lang.

 

Image of lovers in a tight embrace

Hinahanap natin ang magiging katuwang sa buhay/ live-wallpaper.net

Mayroon daw tayo noong tinatawag na sensibilities? Ang ibig sabihin daw nito sa Tagalog ay katalusan. Ang malapit na kahulugan nito ay keen awareness. Hindi ako sigurado kung sadyang aware ang mga taong umiibig o pansamantalang tinatakasan ng awareness, haha. Pero dito sa pack ng sensibilities, dito naroroon ang mga pagpapahalaga natin, ang pagkakasunud-sunod ng mga ayaw at gusto natin at ang mga sinasalubong at tinatakbuhan natin sa buhay bilang tao. ’Yon. At pag naghahanap daw tayo ng katuwang sa buhay o pag-ibig, iyon daw ang hinahanap natin – ang taong may sensibilities na kahawig, kundiman kapareho, ng sa atin. Pwede? Hmmn…

So, what are the odds nga? Mataas. Ang laki kaya ng populasyon ng tao? Ha, ha… Tuluy-tuloy ang andar ng makinaryang nagpapanagpo ng mga naghahanapan. At hindi lang dito sa blogosphere, ha? Dagdag na venue na lang itong huli nitong makabagong panahon. Bagong hunting ground, kumbaga. O, pwede ring sabihing last frontier para sa mga kagaya ko, hi, hi… Tapos na raw ang era ng disco, bowling alleys at clubbing.  Merong bago – ang blogosphere. Ha, ha, ang kulit lang… Siyempre, laging place of ill repute ang dating – hanapan, landian at matching. Pero bago tayo mapunta sa usapang kabastusan, mabalik tayo sa huntahang esoteric. Naman…

 

Pag naghahanap daw tayo ng pag-ibig o katuwang sa buhay, hinahanap natin ang isang taong kakatawan sa sangkatauhan sa buhay natin. Weh? Di nga? Oo, iyon ang sabi. Di ba, wika nga sa Ingles, “You mean all the world to me” ? Yown naman! Bale, tall order, ano po? Representative of mankind, huh? Parang mas madali yatang pumili ng congressman? Itong taong hinahanap na ito – isang ispesyal at magandang nilalang – sa paningin noong naghahanap. Susmaryosep! 😉

 

Ano ang magiging papel ng ispesyal na taong ito sa buhay nitong si naghahanap? Kako nga, kakatawanin lang naman niya ang sangkatauhan at ipapakita nya sa nakakaibig sa kanya kung anu-ano ang mga maaaring pangyarihin sa mundo. Iyon lang naman… Siyempre, sa mas payak na usapan, ang ibig sabihin lang nito – isang taong sasama, mag-aaruga at makikialam sa buhay ng taong naghahanap, sa isang taong umiibig. Kasama niya sa pagtuklas, pagharap at pag-unawa sa mga hamon ng buhay at pangyayari sa mundo. Katuwang niya sa pagtupad ng mga pangako, paghabol ng mga pangarap at pagpapagpag ng mga alalahanin sa araw-araw, sa isang tila napaka-imperfect na universe. Yown!

Siya ‘yong isang taong kahit pa nagde-deliver ng pinaka-historical na speech si Obama, kahit pa halimbawa, nagka-security problem si Pinoy habang namamahagi ng bigas sa komunidad at, kahit pa nagkakandabuhul-buhol ang traffic sa EDSA, iisa pa rin ang sabi: “Kumain ka na? Hwag kang aalis dyan, susunduin kita.” Ikaw ang kanyang universe,  pinaka-VIP  ng sangkatauhan.

Dalawa kayo – pwede nyong sabayan ang pag-inog ng mundo, paminsan-minsan ay istorbohin ang takbo nito o together, you can set the world on fire. 😉

 

image of lovers' shadows on the grass

Katuwang at kasama sa laban ng buhay/ ecomii.com

 

Teka, tinatanong nyo pa rin ba kung ba’t ako single? Kayo na! 🙂

 

Maaring patugtugin ang videos sa ibaba:

 

 

 

*Mga ka-blogs, bukas ang comment section, pero no heckling, hooting and howling. Wala rin sanang defamatory languages at mudslinging. Dapat behaved tayo para hindi tayo puntahan dito ng Senate Sgt. of Arms, ahaha… 😉 O, sige, gow!

 

Advertisements

Gusto Kita Dahil…

image of two animals acourting

Pag-usapan natin kung ba’t gusto kita/ shirt.woot.com

 

Ligawan tayo. Oo, dito. Di nga… 🙂

 

Gusto kita hindi dahil kilala na kita. Hindi. Siguro, dahil nga bahagya pa lang kitang nakikilala kaya gusto kitang mas kilalanin pa. Gusto ko ring magpakilala sa iyo, sakaling interesado ka at sa tingin mo, may pupuntahan ang pagpapakilanlanan natin.

 

Maaring gusto kita sa isang dahilan lamang. Pwede ring sa maraming dahilan. Pero, pwede ring gusto kita maski wala akong masabing matinong dahilan*. Basta. Oo, pwede ‘yon. Nasa mundo tayo ng blog… Ang mga bagay dito ay karamihang tila, mukha, parang, siguro at malay mo? Ang sukatan pa rin ay kung paano natin tatratuhin at ilulugar ang isa’t isa sa totoong buhay.

 

Parang ang seryoso ng blog ko? Kasi, sabi ng mga kapatid, kaibigan at katrabaho ko, madalas daw ay hindi yata ako seryoso. Mukha raw akong naglalaro lang at naglalaro pa rin yata hanggang sa ngayon. Iyon. Pero, mas matagal na ako sa inyo sa mundong ibabaw at marami na akong nasalubong sa totoong buhay. Hindi virtual, totoo. Hindi ibig sabihin ay mas marami na akong naintindihan. Hindi. Andito pa rin ako sa blog – ang lugar ng mga may hinahanap at nagpapahanap.

 

image of two ducks courting

Maglapit at mag-usap/ ehow.co.uk

Siyanga pala, hindi na ako patalun-talon at paiba-iba –  di na bagay sa edad ko… Nahihiya na rin naman ako pag minsan, naman. Saka, alam ko nang ang concepts gaya ng solidity, volume, texture, angle, trajectory, parameters at limits ay di inimbento lang para pahirapin ang aking buhay-estudyante. May ideya na akong may mga equivalents sila sa totoong buhay at pangyayari. Hinahahanap ko na rin sila sa mga taong nasasalubong ko – sinadya man ang pagdating nila sa eksena o hindi. Yown…

 

Having said that, Be that as it may, So?, Tapos?… Bumubukas ako sa posibilidad na may personal relationships na maaring umusbong at i-develop sa isang non-traditional setting gaya ng blogosphere.  Bakit hindi? Noong araw, may mga nagiging mag-asawa dahil sa sulatan – penpals. May mga nagiging BFF dahil sa telepono – phonepals. May mga nagiging business partners dahil sa chatrooms – kahuntahan online. Hindi imposible na mula virtual, maging real ang personal na ugnayan ng mga tao. Pwedeng ang nag-umpisa sa tantyahan at landian ay gumradweyt at tumuloy sa seryosohan at aktwal na hawakan. Shaks ba kanyo? 😉  xD.

 

O, sya, mahaba na ang pambungad. Ito na ang mga dahilan kung bakit gusto kita

 

Gusto kita dahil pareho tayong nag-aral sa mababang paaralan sa baryo at parehong may lugar sa memories natin ang flagpole. Pwede siguro tayong magkukwentuhan tungkol sa flag-raising ceremonies.

 

Gusto kita dahil nag-aral ka sa exclusive school sa city. Matuturuan mo siguro ako kahit konti kung paano pumormal, magkaroon ng poise at humarap sa mga tao. Tuturuan kitang magsalita ng may punto, di nga. O, sige na nga, pati ng malalalim na Ingles.

 

Gusto kita dahil pareho tayong promdi. Hindi mo pa ako gaanong magugustuhan sa ngayon dahil ang gusto mo yata ay makalabas ng probinsya, habang ang gusto ko yata, tahakin ang daan pabalik doon… Pero nagkasalubong na tayo dito sa blogosphere at isang araw, sakaling magkakasalubong tayo sa totoong buhay, sigurado ako – hindi na tayo mahihirapang gumawa ng usap.

 

Gusto kita dahil cityboy ka. Iba kang manamit, streetsmart ka at ikaw ang tipo ng taong may confidence. Matuturuan mo ako banda roon. Ipakikilala naman kita sa nanay-nanayan kong mananahi, kung paano magngatngat ng tubo at paano makipag-usap sa kamag-anak na lasing. Haha.

 

Gusto kita dahil parang pwede tayong magkape lang ng 3-in-1 sa may kanto at pwede na tayong magkwentuhan ng dalawang oras. Siyempre, hindi tayo pareho bihis no’n at pwedeng di pa tayo ligo, haha. Pero, hindi na siguro natin papansinin ‘yon. Maghuhuntahan tayo na parang dating magkakilala. Ang kulit lang…

 

Gusto kita dahil parang pwede tayong magkape sa Coffee Beanery sa Shangrila o kaya sa UCC, sa baba. Uupo tayo roon at magkukunwaring sanay tayong uminom ng sosyal na kape at tila mga disente’t pormal tayong tao. Babatiin tayo roon ng mga kakilalala nating nagkukunwari rin, haha.

 

Gusto kita dahil parang ang gaan mong kausap. Payak at praktikal ang pagtingin mo sa mga bagay-bagay at di mo pinahihirap ang mga pangyayari. Seryoso naman ako at may pagka-komplikadong mag-isip, pero engot naman sa totoong buhay. Matututuruan mo ako, wari kong humanap ng balance…  Tuturuan kita ng malalalim na salita at concepts. Haha, yong mga ‘yon ang alam ko, pasensya naman.

 

Gusto kita dahil parang may purpose ka sa buhay. Tila ang husay mo sa problem-solving at alam mo kung paano pangyayarihin ang mga balak mo. May pagka-pormal ka at flippant naman ako. O, di ba, bagay tayo? Ha, ha… 😉

 

Sabi, we like people for different reasons and different seasons in our lives.

 

image of a pair courting in the olden days

May mga pwede na tayong pag-umpisahang usapan/ paintinghere.com

 

* Oo, ito ang pick-up line, ahaha.

 

Mga ka-blogs, kayo na ang magdugtong sa ating listahan. Pwedeng maghayag at magsabi ng diretso sa nagugustuhan. Pwede ring magpalipad-hangin. Siguruhin lang nating di tayo mauuwi sa sakitan, hablahan at karahasan. Wholesome ang DPSA blog, naman… 😉

 

Sa mga Salita

 

I am sharing the poem below to fellow bloggers, especially to those who strongly believe that they have stories to tell and have a special way of telling them, before an audience as large as the world.

 

image of harry potter casting a spell

Nais nating magbahagi at mangmangha sa ating mga sulatin/ scarydoesntscareme. deviantart.com

 

Casting a Spell

Learn a spell. It takes some time

First you must have the gift of rhyme, 

New images, a melody. 

Verse will do but poetry

Sometimes will come if you have luck.

Play tunes, blow trumpets, learn to pluck

The harp. The best of spells are cast

When you have written words to last,

Rich in subtle rhythms and

Right words which most will understand.

Casting a spell’s a secret skill

Which few learn fast. No act of will

On your part hands the gift to you.

Words must surprise yet ring true.

False sorcerers are everywhere

But the true magic’s deep and rare.

- Elizabeth Jennings
from the book, A Spell of Words
Macmillan, 1998
  

Inaanyayahan ko po ang mga kasamahang bloggers na isalin ang tula sa wikang Pilipino bilang munti nating ambag sa pagpapayabong ng wikang sariling atin ngayong Buwan ng Wika. Wala pong pabuya. Subukan lang po natin. Salamat sa inyo. 🙂

 

Close na ba tayo?

image of formula for closeness

May formula nga kaya?/ oocities.org

 

Pagkatapos ng backread, ano na? Close na ba tayo? Di nga?…

 

Backread. ‘Yan ang dramarama ko pag hapon o early evening. Naghahalukay-ube ako sa archives ng ilan sa ka-blogs, sa inyong bahay-bahay. Natutuwa naman ako, so far, sa mga anik-anik na nakikita ko ro’n. More or less, sampong bahay o sites na ang natapos ko sa loob ng mga sampong buwan. Ano’ng nakita ko ro’n? Hmmn… Na ang mga tao pala ay parehong simple at komplikado. Parang…

 

Ganito kasi ‘yan. Do’n sa sinulat kong Ang Bagong Betamax, sinabi kong mahalay mag-blog, as in… Kasi, kako, sa blog dyan yata natin inilalagay ang ating mga pagmumuni-muni, kababawan, galit, kaadikan at fantasies. In short, sa pagsusulat sa blog, we let others have a look at our most intimate sidesCuriously, ipinapakita at ipinababasa natin ang ang mga ‘yon sa mga taong di natin kilala o di pa natin nakikilala.

 

Sa kabilang banda, aba e, naninilip din naman tayo sa blogs ng iba, sa mga gano’n nila. Hoping tayo na sa inaraw-araw na buhay kung saan obligado tayong sumunod sa mga kalakarang tila lihis, di-tama o di natin maintindihan, dito sa blog ay makakakita tayo ng medyo iba naman. ‘Ika nga natin, ‘yong walang pretensions.

 

Sulat tayo at basa. ‘Yon, blog life raw ang tawag sa gano’n, ahaha. And, I’d say that for the most part, hindi naman siguro tayo disappointed. Hi,hi, at least ako, hindi. Nakita ko naman sa pag-iikot-ikot na the ka-blogs tried to disclose as much as they can, as you can, sa mga sulatin nila, ninyo. Daring ang ganitong ginagawa nyo, natin, kung tutuusin.  Dahan-dahang naghuhubad sa blog at isa-isang ipinapakita sa publiko, hindi lang ang mga bilbil at taba, kundi pati mga galos at sugat.  At sa mga taong di pa natin kakilala, patatawarin!

 

So, ayon. Sa kabilang banda, tila desperate at  pathetic itong pinaggagawa natin. Ang layo na nito sa bilin sa atin ng ating mga magulang, “Don’t talk to strangers.” Haha, we’re in fact talking to strangers and about our most private longings, at that. Hala! Wala na bang happenings sa mga totoo nating buhay kaya sa blog sites na tayo gumagawa ng gimmicks at usap (Excuse me po!)? Pwedeng oo. Pwede rin namang hindi. Pero, tila aminado tayong pare-pareho: may kulang.

 

Iyong mga kulang na iyon, na tatawagin kong mga gatlang at patlang, tila ang mga iyon ang nagpapaandar sa atin para magsulat ng blog entries. Tama ba? Haha, mga gatlang at patlang sana ang title nitong post pero baka sabihin na naman ng iba sa inyong ang seryo-seryoso ko… Kaya ‘yon, may mga gatlang at patlang sa buhay-buhay natin. Chos! At lagi naman yata. Kumbaga, sa history ng tao at sa nararanasan natin, parang laging may ganyan. Kainis, pero parang gano’n.

 

0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

 

Fill in the blanks kaya ang pagba-blog? Pwede. Pero, pwede ring enumeration. Pwedeng lecture (di lang sure kung marami ang makikinig)Pwede ring multiple choice. Pwede rin namang True or False. Pwedeng essay (Shit, hindi pwedeng mangopya!). Pwede ring match column A sa column B. At pwede ring connect the dots. Maraming pwede. Pero, alam na yata natin ‘yon. O, hindi? Joke lang!

 

00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

 

So, ano na? Ang point ko lang… Teka, may point  ba ako? Actually, hindi ko sigurado, lols! Ganito ‘yon, may naisulat ako dati, Baka Sakali ang title. Tungkol ‘yon sa animal husbandry. Haha, tantyado ko sa umpisa pa lang na hindi iyon ang tipo ng babasahing papatok sa ka-blogs. Baka may mga tatlong ka-blogs na nagbasa no’n, baka sakali (pun intended). Ang bida ro’n sa pagkahaba-habang post (na pati ako, nag-nosebleed) ay ang baka. Beast of burden ‘yon, doon sa amin. Wala lang. Sabi ko lang do’n sa post na pag may alagang baka, baka increased ang chances na may makapagtapos ng pag-aaral sa pamilya. Ahehe… ‘Yon ‘yon.

 

Para saan ‘yon? May point ba talaga? Para iyon sa isang ate ko at sa kuya kong nag-alaga ng baka noong maliit pa ako. Sila, nakaranas ng gawaing iyon, ako hindi. Minsan, nakikisalibuyboy ako sa pagpapakain o sa pagpapainom ng baka. Pero, hanggang doon lang. At ngayong matatanda na kami, gusto ko lang sabihin, in so many words, in thousands of words, in fact, may ideya ako kahit paano na mas mahirap ang buhay na pinagdaanan nila. Talk about being roundabout. Ako na ang hindi makapagsabi ng diretso. Ako na.

 

There are so many ways to skin a cat daw, to approach a problem, to say I love youI hate you, Sinaktan mo ako, You move me, Wala akong pakialam, Kaya natin ‘to – at iba’t iba pang mensaheng gusto nating ipaabot,  across the universe. Kung minsan yata, para lang ‘yon sa taong across the room, di nga. Hahaha at haha pa rin. Ang loser lang. And yet, am still hoping (I don’t know about you) na makakarating, na may mangyayari. Mukhang tanga lang.

 

Kaya pagkatapos kong mag-backread, ano na ang kasunod? Kung site mo ‘yon, will we become fast friends?  Ibig sabihin ba no’n, kilala na kita? Close na tayo? Hindi rin. Baka lalong hindi. Baka mas mabuti pang hindi ko sininsin ang pagbabasa sa bloghay mo. At least, pag gano’n, baka posible pang meron akong maihirit sa comment box mo. O, kawayan kita sa YM, maglalakas-loob ako. O, i-email kita, sabihin ko, ‘Naman, you know me so well. You heart me talaga.’

 

Pero dahil nga nag-backread ako, hindi ko na ganoon kadali magagawa ‘yon. Maninimbang na ako. Naks, naman… Papasok na ‘ata yong sinasabing pagsasa-alang-alang? Consideration, sa Englishin. Tapos, respect. Yown, naman! Parang di maiiwasan, di nga. Nagkaka-ideya na akong may iba pang gustong ipahiwatig ang ka-blog –  ikaw, kayo – lampas sa mga isinulat. Panghuli, ang reciprocity. Naman. Ang tanong dyan, nagba-backread ka rin ba sa site ko? Maski isa o dalawang posts lang sa isang buwan? Weh?  Oiieee, ‘yon yata ang parteng tricky.

 

image of two cats close to one another

Alin ang mas madali - ang lumapit o mapalapit?/aesculapius.net

 

So, ‘yon nga. Iisipin ko na ang mga pwedeng maramdaman o reaction ng tao sa kabilang dulo. Titimbangin ko ‘yon versus my own, ‘ika nga. At eto, may tao. Wish ko minsan, wala. Pero, wish ko rin, sana mayro’n. Sana, totoo… Ano ba talaga? Ang adik lang, pramis.

 

So, eto na nga. Sa pagba-blog, some of us may seem to be trying to scratch or see through the surface. Some of us may seem to be leisurely exploring the middle. Some of us may seem to be coming up from the bottom, after inhaling so much shit in the deep part.  Pero ‘yon ‘ata ang point do’nthat the operative word is seem. We never know for sure unless and until… And even then and even after… Heck, you never knew before this that I can talk shit and spell it, too!?! He, he… baka akala ko lang ‘yon?

 

Wala talaga akong point. Weh, dapat meron? Keyr ko?  xD

 

kainaman (A Ka-blog Special Anniversary Feature)

image of an ipad

Makabago na ngayon ang ating pakikipagtalastasan / bgr.com

 

Isa kang blogger. Mga 8-months na ang blog mo, mga anim na buwan ka nang nagbabasa ng posts ng ka-blogs. Siyempre, meron ka nang ilang paboritong sites. Hmmn… slight lang. Basta, meron ka nang pina-follow and last month nga lang, nag-subscribe ka ro’n sa site ng isang idol ka-blog.

 

Ang husay nya, alam mo ‘yon? Parang kuhang-kuha nya ang mga gusto mo. Pag patawa ang sinusulat nya, nakakatawa talaga; pag drama naman, hindi OA; at pag naglalagay siya ng pics sa posts, hindi loud. Tamang-tama lang. Isang araw, nag-decide kang i-email na sya. Ikaw na ang fan.

 

Ito talaga ang gusto mong sabihin:

YOU ROCK MY WORLD! IDOL!”

 

image of an e-mail

Dear You: Pinasasaya mo lagi ang araw ko. Ikaw na! / biziki.com

 

Eto naman ang laman ng email mo sa kanya:

Hi, (pangalan ni idol blogger). andame kong tawa sa last post mo. ang galing mo talaga, ang kulet lang. sulat ka lang palage, aabangan ko, pramis!”

 

Kung bibigyan ka nga pala ng pagkakataong i-rewrite ang email mo, ano ang papalitan mo ro’n?

Ikaw: Aalisin ko ang hi at ang name nya. Papalitan k0 ng hooist. Para naman close na kami… 🙂

image of Charlie Brown writing a letter

May konting iba ang nasasaloob sa nasa sulat. Naman… / sodahead.com

 

mga anik-anik

image of Bart Simpson advocating for open sourcing

May mga sinulat na sinaliksik, may galing sa classic plots at may mga pinulot lang sa tabi-tabi/ toomanytabs.com

 

1. Higit sa sampong oras ang ginugol para sa fact-checking ng post na Bakuran Natin.

 

2. May 23 pictures na naka-attach sa  Sabado ng Kamusmusan. Naisulat itong post dahil sa balitang  nakalagay daw sa bagong bente pesos ang larawan ng alamid.

 

3. Ang mahabang post na Sukatin Mo ay maiksi lang sa original draft dahil tungkol lang sana iyon sa gatang, salop at kimis.

 

4. Ang premise ng post na Ang Paho Nga Naman ay wala yatang Pilipinong hindi alam kung ano ang mangga. Naisulat ito dahil may nag-request na mambabasa. Maiksi rin lang ito sa original draft.

 

5. Isa sa posts na pinakanahirapan akong sulatin ay ang Nagsusunog – tungkol sa waste disposal. Walang gasinong pumansin sa entry na ito.

 

6. Ang Bagong Betamax -Rated PG ang unang nailathala sa walong blog about blogging entries dito sa site.

 

7. Ang Minsan, Dumating Ka sa Buhay Ko ang una kong pagtatangkang magsulat ng post ukol sa pag-ibig. Galing sa classic plot ng romance ang ideya para dito  na karaniwang nasa romance books at chick flicks.

 

8. Ang dramatic technique na ginamit sa  Kung Tapos na Ang Lahat ay mayroong dalawang lalaking nag-uusap – isang nagle-lecture at isang nile-lecture-an.

 

9. Ang Larawan ng Taong Wala sa Sarili, tungkol sa pagiging in love, ay naisulat dahil lang sa trip, kumbaga. Labintatlong prose and poetry naman ang naging supling nito.

 

10. Ang ideya para sa madramang post na Bukas ay galing sa post ng isang ka-blog na may comprehensive update sa showbiz at politika ng bansa pagkatapos ang dulo ay may nami-miss syang tao.

 

11.  Ang Daloy, tungkol sa pagkaipit sa trapiko, ay naisulat sa loob ng isang Tapsilog House, Biyernes, bago mag-alas-sais. Inilathala naman ito nang sumunod na Biyernes, bago rin mag-alas-sais.

 

12.  Ang ideya para sa post na Habang Wala Ka ay galing sa pelikulang While You Were Sleeping ni Sandra Bullock at sa kantang If You’re Not Here (By My Side) ng Menudo.

 

13.  Ang nilalanggam sa tamis na Sa Aking Paningin ay galing sa kantang Just the Way You Are.

 

14.  Ang post na Salamat ay pasasalamat sa blogosphere.

 

15. Ang Huling Araw ng Pasok ang una kong pagtatangkang gumawa ng fiction. Naisulat at nailathala ito sa parehong araw.

 

16. Ang post na Ang Kwento ni Nine ay naka-14 na revisions bago inilathala.

 

17. Bukod sa kagustuhang magbahagi ukol sa tradisyon ng ligawan sa nayon, isinulat ang Nanliligaw sa Tanghali para okrayin ang aking mga ate.

 

18. Totoong panay ang aking ngiti noong sulatin ko ang post na Ngiti.

 

19. Ang post na Ang Magmahal ay galing sa kantang To Love Somebody at sa pelikulang May Minamahal.

 

20. Ang ideya para sa tulang Nananawagan ay galing sa kantang The End of the World na iniba lang ang twist.

 

21. Ang Payapang Dagat is a very personal post.

 

22. May dalawang posts sa site na sinadyang hindi i-italicize ang mga salitang Ingles sa unang paggamit sa kanila.

 

23. Sobrang bagal kong mag-type. Ang karaniwang ita-type ng iba sa loob ng sampong minuto, baka aabutin sa akin ng 30 minuto.

 

24. 85% ng posts sa site ay nakasulat-kamay ang original drafts at isinulat gamit ay lapis.

 

Maiksi Lang…

cartoon image of somebody reading a report

Masaya po ang mga ulat doon sa amin/ static1.kilu.net

 

Top 12 Informative Posts:

 

Bakuran Natin – mga halamang tanim sa loob ng bakuran

Sabado ng Kamusmusan – pamumuhay ng malapit sa kalikasan

Sukatin Mo – mga tradisyunal na panukat

Ang Paho Nga Naman – apat na klase ng mangga

Pag-iigib ng Tubig – panahong wala pang tap water

Banda Roon – sense of direction ng taga-amin

Pagtatanim at Pangangalaga ng mga Gulay – mga batayang hakbang sa pagtatanim

Bago Makapag-ani – mga dapat gawin bago maani ang palay

Usong Yari ng Bahay – mga sementadong bahay doon sa amin

Wala Niyan sa Amin – mga gulay at prutas na wala sa amin

Kahit Munti – bahay-kubo, bahay na una naming tirahan

Baka Sakali – pag-aalaga ng baka at iba pang hayop

 

* Ang info posts ay nakaayos sang-ayon sa pagkakasunud-sunod, mula pinakamataas ang estadistikong nakuha hanggang sa pinakamababa. Ang mga ito ang nakakuha ng pinakamataas na estadistiko for all time sa DPSA site. Hindi kasali ang istadistikong nabilang  sa Bungad o Homepage.

 

Top 12 Posts for Bloggers:

 

Ang Bagong Betamax – Rated PG – bakit mahalay ang mag-blog

Minsan, Dumating Ka sa Buhay Ko – di-inaasahang pagsinta

Luntiang Panganib: deconstructing salbehe – ang blogger na si salbehe

Gawa-Gawa Lamang – blogging bilang virtual experience

Kung Tapos Na ang Lahat – pagmamahalang nauwi sa wala

Larawan ng Taong Wala sa Sarili – paglalarawan sa taong in love

Pakiramdam – pagiging emosyunal

Bukas – pagtatangkang lumimot

Si May 11 – kwento ukol sa aming ina

Daloy – pagkaipit sa trapiko

KM2: Sa Pamilihan ng Paniniwala – pagpili ng paniniwalaan

Ba’t mo nga ako iniwan? – mga panimdim ng isang iniwan

 

* Ang bloggers’ preferred posts ay nakaayos ayon sa petsa lamang ng pagkakalathala – mula pinakamaaga hanggang sa pinakahuli. Ang mga ito ang nakakuha ng pinakamataas na estadistiko among posts classified as blog about blogging, profiles and emo/mushy writings. Hindi kasali ang estadistikong binilang para sa Bungad o Homepage.

 

Top 12 Personal Favorite Posts:

 

Ang Kuluong – kuhanan namin ng tubig-inumin noon

Walang Bait – kailan nasasabihang walang bait

Parang Puputok – kahihiyan sa loob ng klasrum

Huling Araw ng Pasok – eksena sa opisina bago mag-pasko

Ang Kwento ni Nine – tsismis sa baryo

Nanliligaw sa Tanghali – lumang tradisyon ng ligawan

Ngiti – iba’t ibang klase ng ngiti

Ang Magmahal – mga personal na ugnayan ng isang tao

Nananawagan –  huwag paglaruan ang damdamin (tula)

Payapang Dagat – ang dagat sa buhay ng tao

Pangako ng Tag-ulan – ups and downs ng tag-ulan

Dantay – touch and sensations

 

* Ang personal favorite posts ay nakaayos ayon sa petsa lamang ng pagkakalathala – mula pinaka-una hanggang sa pinakahuli. Hindi ayon sa pinakapaborito o sa taas ng nakuhang estadistika.